Nightscape Het werk van Pieter Geenen vertrekt vanuit dagelijkse situaties en taferelen. Op een subtiele manier vragen zijn sobere video- en geluidsessays aandacht voor fenomenen waar we zelden nog bij stilstaan, die in onze overgemediatiseerde maatschappij nog nauwelijks opvallen of - sterker - onzichtbaar werden. Geenens reeks geluidswerken ‘nightscape’ - een titel die knipoogt naar de (modieuze) term ‘soundscape’ - zijn bewerkte veldopnames van nachtelijke landschappen. Vooraf selecteert de kunstenaar nauwkeurig de plek plus het tijdstip van opname - de sonore kwaliteiten afwegend. Eens gemonteerd en bewerkt, lijken ze op een haast directe manier de sonoriteit weer te geven van ‘een’ publieke sfeer tijdens de nacht. Een ‘nightscape’ wordt normaliter geëxposeerd/beluisterd in een relatief grote, compleet verduisterde ruimte waarin de toeschouwer/luisteraar vrij kan rondlopen. Die artificiële nachtelijke situatie laat de bezoeker terugvallen op enkel zijn gehoor; verplicht hem/ haar te focussen op het geluid. Met zijn ‘nightscapes’ tracht Geenen het ‘onhoorbare’ hoorbaar te maken en het ‘onzichtbare’ weer zichtbaar. Immers: de sonoriteit die ons in een ‘normale’ context zou ontgaan, ons familiair tot banaal lijkt of - sterker - wat we ‘stilte’ zouden noemen, wordt in dit werk (weer) leesbaar. Daarnaast kunnen de geluiden louter als op zichzelf staand gelezen worden. Geabstraheerd van hun geluidsbron ontberen ze elke connotatie. ‘nightscape’ is dus ook een verzameling van monochrome geluidssculpturen vol rijke details, een serie van ‘composities’ in de geest van het Amerikaanse minimalisme. Ive Stevenheydens